benden

3/9/2005 - Sonu belli olmayan sey

Eger  hayat anlamini yitirmisse,

Eger cevrenizde sizi anlayan kimse yoksa,

Bulundugunuz ortamda kedinizi yapayalniz hissediyorsaniz,

Yapacak hic bir isiniz de yoksa,

Hava ne kadar guzel olursa olsun,

Disari cikmanin anlami yoktur.

 

Iste tum bu kosullar icinde,

aksam uyur, sabah uyanir,

yemek yer, evinizde sacmasapan islerle ugrasir,

tekrar uyursunuz.

 

Bu surecten cikmak imkansizdir bu kosullarda.

 

Peki ya pes etmek?

 

Ya da hayata ve dunyaya, pes etmiyorum cunku

Cunku ben gucluyum diye haykirmak.

 

Ikisi de birbirinden anlamsiz.

Yorum (1) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

3/9/2005 - Bosvermislik Uzerine

Bu yaziyi yazdigima gore, henuz tam olarak bosvermis degilim. Sonucta, dusuncelerimi web sitem yoluyla baskalariyla paylasmak guzel bir tatmin sagliyor. Bu da „Bosver, yazsam ne olur, yazmasam ne olur!“ dememi engelliyor dogal olarak.

 

Aslinda su bastaki uc cumle konuyu acik acik anlatiyor.Ama yine de analizime su soruyla daha da aciklik getirebilecegime inaniyorum:

 

Insan neden bosverir?

 

Cevabi cok basit. Yapmayi planladigi isin getirisinin, goturusunden fazla olmadigini dusundugunden. Getiri ve goturu derken, bunlarin cok genel deyisler oldugunun farkindayim o yuzden biraz daha net ifade etmek icin bir ornek vereyim.

 

Su anki surecte, yazi yazmamin getirdikleri ruhsal tatmin, bir seyler yapmis olmak, iz birakmak; goturdukleri ise bu yaziyi yazmaya harcadigim surecte yapabilecegim diger seylerden fedakarlik etmek zorunda olmam. Ekonomide buna „firsat maliyeti“ (opportunity cost) denir. Her secim bir vagecistir. Fakat burada cok ince bir noktanin da belirtilmesinde fayda var.

 

Bazilarimiz her ne kadar yapacagimiz seyin getirisi goturusunden fazla olsa da bu seyi yapmazlar. Bu da gayet mantiksiz bir davranistir, peki neden bunlari yasariz?

 

Yine ekonomide, her birey mantikli davranir diye bir varsayim vardir. Bireyler, secimlerini cikarlarini maksimize edecek yonde yaparlar.Ama burda varsayilan seyin gercek hayatin tamamina uygulanabilmesi mumkun degildir. Cunku bildigimiz uzere insanlar, zaman zaman mantik dogrultusunda degil, duygularinin dogrultusunda hareket ederler.

 

Bu baglamda genelde cikarlarin aksine karar alinmasina neden olan duygu,  utangaclik, guvensizlik, cesaretsizlik gibi karaktersel ozelligin yol actigi korkudur. Bu secimlerden kacarak huzurlu olmayi secerler. Aslinda burada, manevi getiri goturu hesaplanamayacagindan genelde korku agir basar ve huzurlu olmak yani bulunulan pozisyonu korumak tercih edilir.

 

Ama bazi insanlarin baska bir ozelligi vardir ki, en tehlikelisi odur. Peki nedir bu?

 

Tembellik.

 

Tembellik, hedefsizlik sonucu sadece ve sadece bulunulan pozisyonu korumak amaciyla ortaya cikar. Ve „kronik“ tembellik surekli bosvermeye neden olabilir mi?

 

Bence tembellik aliskanlik yapan bir sey. Ve sonu surekli bosvermeye kadar gider.

 

Ayrica surekli huzuru tercih edenlere de bir soru sormak isterim.

 

Gercekten huzurlu oldugunuza inaniyor musunuz?

 

Hakan

Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

<- Son Sayfa :: Sonraki Sayfa ->

Hakkımda

Bağlantılar

Ana Sayfa
Profilim
Arşiv
Arkadaşlarım
e-posta
web sitem

Kategoriler

Arkadaşlarım

blanck